In verschillende dialecten 101 spreekwoorden met `hond` 1

 

Harelbeeks: Ie zoe 'n kleutte in twië bytt'n (=hij is hondengierig)

 

Bilzers: hoenger waaj e piëd (=grote honder)

 

Dunges: vur ieder hondsgezèik (=voor elk ditje en datje)

 

Munsterbilzen - Minsters: op zen honderdoezeste gemaok (=zeer, zeer traag)

 

Ursels: woar dat er zulken hondn bassn zijn der menschen thuis (=waar men dit geluid hoort (van blaffende honden) zijn er mensen thuis)

 

Lommels: elk hondsgezeik (=om de haverklap)

 

Westerkwartiers: die kirrel het 'n hondeboan (=die man heeft een slechte baan)

 

Antwerps: Mè ieël Antwaarpe, mô ni me mijë. Me honderdduzend Chineze, mô ni met den deze. (=Met mij wordt niet gespot.)

 

Bilzers: merie haat zenen hond vas, seffes bitter mich, ich zégettich, honderd frang vür mich (=gerechtigheid zal geschieden)

 

Tilburgs: hoen hundje han ze daor (=wat voor een hondje hadden ze daar)

 

Roermonds: jong, doe moogs miene hondj nog neet zeen !! (=jij bent niet mijn vriend)

 

Sallands: waor he-j 'n hond laot'n ? (=waar is jouw hond)

 

Klemskerks: feteurlik, zei tn, en je reeë' med een oendekarre (traditionele zei-spreuk, gebruikt als humoristische woordspeling op 'natuurlijk!' in de zin van 'uiteraard, vanzelfsprekend') (=voituurlijk, zei hij, en hij reed met eenhondenkar)

 

Zeeuws: ùnont (=een hond)

 

Munsterbilzen - Minsters: er hèt nog mètte hondskaar gerieje (='t is al zo een ouderwets type)

 

Utrechts: Ažžie altijd grom, heije 'n hondeleve (=Als je altijd moppert, zie je de zon niet meer)

 

Munsterbilzen - Minsters: ne graute mond, mèr e kleen hatsje (=blaffende honden bijten niet)

 

Westerkwartiers: die hond dut niks heur (=die hond doet niets hoor)

 

Rotterdams: Ze motte z'n hart gekookt op z'n rug hange, maar wel een beetje laag zodat de honde derbij kenne (=iemand niet niet aardig vinden)

 

Sallands: 'n hond uutlaotn (=de hond uitlaten)

 

Munsterbilzen - Minsters: ènt honderd jaoge (=in de war sturen)

 

Drents: Een dunderbui in de gaste brengt de boer honderd gulden in de kaste. (=Weerspreuk)

 

Leids: Hij hep een goed hart. Ut had alleen gekookt op sun rug moete hange. Zo hoog dat de honde erbij kunne.(=Iemand is niet aardig)

 

Munsterbilzen - Minsters: hae hoch et pak on zen been (=de expediteur stuurde alles in 't honderd)

 

Sallands: 'n rundie mit 't hundie. (=de hond uitlaten.)

 

Merenaars: vuile rojjigen ond (=vieze smerige hond)

 

Veurns: oen(d)s die bass'n biet'n nieë (=blaffende honden bijten niet)

 

Zeeuws: 't spuugt kattn en ondn (=het spuugt katten en honden)

 

Luyksgestels: 't is ginnen oard (=daar lusten de honden geen brood van)

 

Munsterbilzen - Minsters: Merie haat zenen hond vas, seffes bitter mich, ich zèg et tich, honderd frang vür mich (=als hij me bijt, hé (kinderrijmpje))

 

Arendonks: g'et honderd (=je mag ophouden)

 

Vechtdals: 'n röndtie met 'n höndtie (=de hond uitlaten)

 

Sint-Niklaas: ou do koes (=stil zijn (tegen hond))

 

Munsterbilzen - Minsters: wie langer daste getraud bès, wie liever daste zenen hond zies (=een hond is een getrouw dier)

 

Westerkwartiers: ik zal dij de hond aanhiez'n (=ik zal je bangmaken met de hond)

 

Bilzers: zoe zik as nen hond\r\nhondszik (=zo ziek als een hond)

 

Sint-Niklaas: das nen allemanswies (=die hond (mens) floddert met iedereen)

Social Media